الله الله في الايتام حضرت علي عليه السلام

وجدان های بیدار و فطرت های پاک،همدردی با یتیم و مشارکت در غم و رنج او را ستوده و مایه کمال انسانی دانسته اند . پدر یتیمان حضرت علی علیه السلام ،آن اقیانوس بیکران عاطفه و احساس ،حتی در دوران زمامداری خویش،لحظه ای از حال و روز  کودکان یتیم، غافل نبودند و در دل تاریکی های شب،تنها و ناشناس به یاری آنان می شتافتند و بادست نوازش ومهر،غبارغم از چهره افسرده و رنجورشان بر مي گرفتند.

بنی آدم اعضای یک پيكرند            که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار           دگر عضو ها را نماند قرار

برادر و خواهر گرامی

درود و رحمت خدا بر شما که در کویر بی احساس زندگی مادی ، افشاندن بذر محبت و امید را در قلب شکسته یتیمان آرمان و پیشه خود ساخته و خوشبختی و کمال را در تسکین رنج ها و آلام آنان یافته اید.

 از اینکه لحظاتی با ما همراه شده اید، تا با زندگی دشوار این نوگلان خاموش در هياهوي جمع ،آشنا شویم و نگذاریم استعدادهای ناشکفته آنان به بیراهه کشیده شود ،خداوند بزرگ را سپاس میگوييم و مقدمتان را گرامی می داریم .

مرا باشد از درد طفلان خبر                     كه در خردی از سر برفتم پدر 

به راستی مادر پریشان احوال یتیم بعد از فوت و فقدان پدر و نان آور خانواده ، چگونه از عهده مخارج سنگین زندگی بر آید؟ او چگونه یتیمان خود را تغذیه کند ، بپوشاند ، درمان کند ، به مدرسه فرستد ، دختر شوهر دهد و از همه مهمتر چگونه از آنان در برابر تهاجمات فرهنگی زمان مراقبت نماید و اگر صاحبخانه نیز جوابشان کند چه سرنوشتی در انتظارشان خواهد بود ؟

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هائل

کجا دانند حال ما سبکبالان ساحل ها

<< انجمن مددکاری امام زمان (عج) >>